Blogster Tutje.nl schrijft over Winkeldorp Beveren

http://http://www.tutje.nl/winkeldorp-beveren/
Alle uitnodigingen die je als blogger krijgt zijn leuk, maar af en toe val je echt met de neus in de boter. Het overkwam mij toen ik door onze Zuiderburen werd uitgenodigd om eens een weekendje te komen shoppen in België. En dus daalde ik twee weken geleden af naar Vlaanderen, om Winkeldorp Beveren eens van dichtbij te bekijken.

So Tutje went on a fieldtrip. En de voorpret begon al in de auto. Dat mocht ook wel, want vanuit Oost-Groningen is alles al een pokke-end rijden, maar België grenst aan een regelrechte wereldreis. Daarbij komt: ik ging alleen. De man kreeg al een wegtrekker bij het idee zijn zuurverdiende weekend aan shoppen te moeten besteden, dus ik maakte er een soort van retraite van. Ik crosste door een aantal provincies, waarbij ik tot drie keer toe België van Het Goede Doel op de radio voorbij hoorde komen en nadat ik – keihard meeblèrend – Breda was gepasseerd, was daar dan eindelijk de grens naar België. Hosanna. De autoradio sprong gelijk over naar de zender Radio Nostalgie (met een zachte G en heel veel Clouseau) en toen ik een half uur later ook nog voor het eerst van mijn leven, althans: in mijn up, bij een tolweg stond, voelde ik me een heuse globetrotter. Nailed it. Ik ben gek op de Belgen. De melodieuze tongval. Het klinkt allemaal zo schattig dat het pas later tot me doordrong dat ik zes euro aardig aan de prijs vond om een slagboom omhoog te laten gaan.

Eenmaal ingecheckt in het hotel bleek dat ik een behoorlijk luxe kamer had gekregen, van alle gemakken voorzien. Het weer liet ons dat weekend een beetje in de steek, maar het hotel was voorzien van een wellness, waarbij allemaal luxe behandelingen te boeken waren, dus heb ik mij verveeld? Geen moment.
Die avond nam ik de informatiemap door van Winkeldorp Beveren, die al netjes op mijn kamer was klaargelegd. Ik FaceTime’de nog even met de dochter des huizes die op dat moment met haar vriendje in Berlijn zat, beantwoordde mijn mail en daarna stortte ik compleet in. Slapen. De volgende ochtend was ik al vroeg uit de veren en ik besloot om met allerhande maskers uitgebreid uit te deuken in bad. Wat een zaligheid. Een loungemuziekje erbij en chillen maar.

Na het ontbijt toog ik naar Beveren, oftewel Winkeldorp Beveren, waar het op zaterdagochtend nog lekker rustig was. Eén en ander zal ook te maken hebben gehad met het vieze weer.

Mijn eerste aankoop was dan ook een praktische: een paraplu bij het Kruidvat. Waar ik in de rij bij de kassa geamuseerd stond te luisteren naar de verkoopster die de vrouw voor mij twee ‘pakskes’ paracetamol verkocht. Too cute!
Het viel mij gelijk op hoeveel winkels het centrum had ten opzichte van een gewoon dorp. De gebruikelijke winkels, zoals Kruidvat en de HEMA zijn er gevestigd, maar ook winkels die ik niet in Nederland ken, althans niet in het Noorden. Ik wandelde even binnen bij Torfs, met een walhalla aan schoenen en tassen.
Heel veel Beauty !
In Sublim, een winkel in luxe skincare- en cosmetica merken, wist men mij de leukste winkels en koffietentjes te vermelden. Jammer genoeg hadden ze de lipstick waar ik mijn oog op had laten vallen niet op voorraad.
En natuurlijk werd ook de ICI Paris XL even aangedaan. Een weekendje weg zonder het Mothership binnen te lopen is geen echt weekendje weg. Ik werd uiterst vriendelijk geholpen door de meiden daar. Een verkoopster herkende mij zelfs van mijn blog – ‘Mag ik u wat vragen? Bent u Tutje? Ik lees u heel graag!’ – waarna ik een tikje ongemakkelijk c.q. verbaasd mijn weg weer vervolgde.

Fashion

Op naar de kleren, want die dragen ze ook in België. Aangezien ik geen mannelijk gezelschap bij me had kon ik de Andrews voor deze keer voorbij lopen – des te meer tijd bleef er over voor winkels van mijn gading – maar een snelle blik leerde mij dat ze er wel erg mooie mannenkleding verkopen.
Ik kom niet vaak meer bij de Esprit, maar vanuit mijn ooghoeken zag ik een mooie jeans hangen en toen ik naar binnenliep om hem iets beter te bekijken en de stof voelde was ik verkocht.
Wat een lekker stofje. Niet van dat afschuwelijke superstretch, maar een gewone jeansstof, die toch zo soepel was, dat je bijna over een tweede huid kunt spreken. Toen de verkoopster mij een maat 30 gaf, met de woorden ‘die moet wel lukken’, moest ik heel hard lachen (maat 30 had ik voor het laatst toen ik nog in embryonale vorm verkeerde), maar ze stuurde mij zonder pardon naar het pashokje. De verkoopster had op haar beurt weer de grootste lol toen ze mijn gil hoorde in de paskamer na het moeiteloos dichtzippen van de rits. Over het jurkje twijfel ik. Nog steeds.

n brasserie Jules Verne wachtte een luxe en uitgebreide lunch met verse streekproducten. En als ik zeg: uitgebreid, dan bedoel ik echt uitgebreid. Het was zo uitgebreid dat er even verwarring ontstond omdat ik na drie gangen dacht dat ik het hoofdgerecht al gehad had en al bommetje vol zat, maar het bleken alleen nog maar voorgerechten te zijn. Wat een straf. En zeker weten dat ik de jeans van zonet nu echt niet meer aan kon.

Nog meer beauty

Voor een dorp heeft Beveren echt veel high-end beauty zaken. Ik was al blij met de Sublim en de ICI Paris, maar bij parfumerie Pascalle was het net of ik middenin Parijs stond. Chanel hier, Chanel daar, Chanel overal. Ik verliet deze prachtige winkel met een Rouge Allure Velvet lipstick, in de kleur Libre. Een kleur die al héél lang op mijn wishlist stond. Laat ons kwijlen.
Na nog een onvermijdelijke aankoop – wat is een bezoek aan België zonder pralines – werd het toch echt tijd om huiswaarts te keren; ik had immers nog een urenlange rit voor de boeg. Daar werd nog een onvrijwillig uur bij opgeteld, nadat ik op de navigatie heel slim ‘vermijd tolwegen’ meende aan te vinken en zodoende op de ringweg rond Antwerpen belandde, waar mijn navigatiesysteem besloot om uit te vallen. Hennie en coördinatievermogen is een hilarisch slechte combinatie. Ik rijd altijd blind op de TomTom, waar ik nu grof voor werd afgestraft. Na een uur rondjes rijden waarbij ik verschillende deals maakte met Onze Lieve Heer, waaronder de heilige belofte dat ik me zou inschrijven voor de eerste de beste cursus ‘Leren Op de Borden Te Rijden’, zag ik als teken van hogerhand eindelijk weer Breda op de borden staan. En oké, de TomTom was weer aangegaan. Dat ook. Na vijf en een half uur rijden was ik weer thuis. Een wereldreis. Maar zeker voor herhaling vatbaar.

Conclusie

Qua omgeving is Beveren is niet de mooiste omgeving die ik ooit heb gezien, maar het winkeldorp is wel een prima uitvalsbasis om even goed te kunnen shoppen. Het centrum heeft veel gangbare winkels, maar ook aparte winkeltjes en merken die je in Nederland niet tegenkomt. Overal waar ik kwam werd ik zeer vriendelijk/gastvrij geholpen en te woord gestaan. Het parkeerbeleid in Beveren is erg prettig. In het centrum zelf zijn er veel plekken waar je twee uur gratis kunt parkeren, maar tegen het centrum aan zit een grote parkeerplaats waar je de hele dag gratis je auto kwijt kunt. Bovendien zit je heel erg dichtbij Antwerpen en redelijk dichtbij Gent, maar daarvoor is het wel het leukste als je iets langer de tijd hebt.

Auteur:
Hennie Ozinga
Terug naar overzicht >
Leden Privacy Beleid